Gezondheid & natuur

Oosterse diagnose 4 - aarde

Materie scheppen

Wanneer in de natuur de opgaande, expansieve energie haar maximum bereikt heeft in de zomer, komt er een periode van stabilisering en van meer neergaande, meer samentrekkende energie. Deze fase noemen we de aardefase in het cyclisch verloop van de energie van een jaar, op onze planeet.

Aarde-energie kan gezien worden als een eerste stap in het middelpuntzoekende yangiserende proces. Ze is een energie die bezinkt, die zich vastzet, tot rust komt en neerdaalt of valt naar het centrum toe. Daardoor heeft ze het vermogen tot het scheppen van materie, alle componenten voor materialisatie zijn aanwezig. Ze schept materie in een meer zachte vorm, zoals bovenop de aarde de bodem zacht is, waar rijk leven en bodemmateriaal heersen, en waar alles verteert en vervalt.

Nadat de energie rond de 'hondsdagen' (derde week van juli) zijn maximum hitte-verspreiding heeft bereikt, en de meeste planten zich getooid hebben met de uitzettende pracht van hun bloemen, met hun verblindende kleuren en zich ver verspreidende geuren, beginnen de energiepatronen meer te stabiliseren en vertonen zich tekenen van samentrekking op verschillende wijzen.

Zo verwelken de bloemen en vormt zich daarachter het vruchtbeginsel als een eerste vorm van condensatie en materialisatie. Het yang worden uit zich hier en daar in gele bladeren en het geel worden van het koren dat moet geoogst worden. 's Avonds keert de eerste koelte weer en we trekken iets warmers aan voor de frissere dagen. De hele periode van de laatste week van juli tot midden september geeft een goed beeld van de aarde-fase in de wisseling van de seizoenen.

De rol van maag, milt en pancreas
In ons leven uit de aarde-energie zich als een fase van bezinning en rijping na de bloeiende dynamiek van de volwassenheid. We overdenken wat we deden, plukken de vruchten van onze acties, zowel van de geslaagde als van de mislukte, en dat vormt weer een bron voor diepere reflectie.

Deze verschillende mentale functies worden in het lichaam bestuurd en begeleid door maag, milt en pancreas. Deze drie organen zijn in het midden van ons lichaam gelegen en zijn bijgevolg belangrijk voor het behoud van het midden of evenwicht in onze fysische conditie, ons emotioneel gedrag en ons denken.

De maag is het orgaan dat als eerste uit voedsel energie vrijmaakt en het voedsel naar beneden stuwt voor verdere vertering. Voedsel of mentale toestanden kunnen verteren hangt in grote mate af van de maagenergie.
Als voedsel, ook emotioneel of mentaal, steeds maar blijft oprispen is dat een indicatie van maagenergiemoeilijkheden omdat de maag er niet in slaagt het ingenomene om te zetten in bruikbare energie.

De milt
De milt heeft als hoofdfunctie het bewaren van bloed dat in circulatie gebracht wordt als de nood daartoe bestaat. Ze maakt ook deel uit van het lymfesysteem als kontrolerend en reinigend orgaan en helpt zo bouwen aan de weerstand van het lichaam om zich te harmoniseren met het milieu. Mogelijke onevenwichten die zich uiten in infecties werkt ze weg. De milt bewaart en stockeert ook deeltjes van de afgebroken bloedcellen om ze later te gebruiken. Al deze functies zijn eerder hulpfuncties die als een steun dienen wanneer het lichaam ze nodig heeft.

De milt draagt bij tot de vorming van witte bloedcellen, vooral lymfocyten, en slaat ijzer en andere mineralen op. Hiermee vormt ze een belangrijke buffer voor allerlei giftstoffen en bacteriën die het lichaam zouden kunnen beschadigen of verzwakken. De milt controleert via het lymfesysteem de vochtigheid van het lichaam en zorgt ervoor dat onze lichaamscellen niet in teveel maar ook niet in te weinig vocht baden, en dat het intercellulair vocht van goede kwaliteit is, zodat onze cellen in een gunstig milieu kunnen leven.

Diagnose van de maag
Volgens de oosterse diagnose kan de conditie van de maag vastgesteld worden aan de hand van de toestand van bovenlip en neusbrug. De linkerzijde van de bovenlip komt overeen met het yinne bovenste gedeelte van de maag en de rechterzijde met het onderste gedeelte van de maag dat meer samengetrokken (yang) is. Een gezwollen bovenlip wijst op een uitgezette maag, vooral veroorzaakt door het eten van geraffineerde graanprodukten, suiker en andere zoetmiddelen, alcohol, tropische vruchten en sappen en door teveel eten. Een gespannen bovenlip weerspiegelt gespannenheid in de maag, te wijten aan overmatige inname van vlees, eieren, zout of droog, in de oven bereid of gebakken voedsel. Beide condities wijzen op verzuring van de maag. De tendens of de aanwezigheid van verzweringen wordt aangeduid door ontsteking, een korstje op of verkleuring van de bovenlip. Bruine vlekken of sproeten op het bovenste gedeelte van de neusbrug wijzen op chronische maagverzuring, verzweringen, hypoglycemie of diabetes of mogelijk maagkanker. Bij maagkanker komt er over dit gebied een groene schijn.

De huid in zijn geheel weerspiegelt de conditie van de maag. Een bruin gevlekte of meer vuile huidskleur wijst op chronische maagverzuring en is het resultaat van teveel fruitgebruik. Verkleuring in het gebied onder de knie of op de bovenkant van de voet wijst op maagonevenwicht.

Het dichtst bijgelegen achterste gedeelte van de tong geeft ook een goede diagnose. Een donkerrode kleur in dit gebied wijst op ontsteking of zweren, en een mogelijke ontwikkeling tot maagkanker. Een witte of gele kleur of witte vlekken wijzen op opstapeling van vet slijm in de maag. Een blauwe of paarse kleur betekent dat suiker, frisdranken, alcohol, drugs, medicijnen of andere extreme yinne stoffen overmatig gebruikt worden. Kleine paddestoel-achtige uitslag is een teken van verzuring, verzwering en mogelijk misselijkheid en braken.

Diagnose van de milt
Een roosachtig-witte kleur van de lippen wijst op een verzwakking van de milt en de lymfefuncties. Deze kleur wordt veroorzaakt door overmatig gebruik van zuivelprodukten, vetten, suiker en vruchten. Een roodachtig-gele kleur aan de binnenkant van de oogleden wijst eveneens op gestoorde milt-circulatie. Deze kleur is afkomstig van meer extreem yang voedsel zoals gevogelte, eieren en zuivelprodukten, samen met exces yin voedsel zoals suiker, fruit en chemicaliën. Een witte tint van de huid wijst op contractie van de kleine bloedhaarvaten, en van de lichaamsweefsels van milt en lymfe. Deze conditie wordt vooral veroorzaakt door dierlijk voedsel, rijk aan vet, zoals zuivelprodukten, of door een teveel aan zout en mineraalrijke voedingsstoffen. De slapen weerspiegelen eveneens de miltconditie.

Groenachtige bloedvaten in dit gebied wijzen op abnormale lymfecirculatie, te wijten aan een overactieve milt of onderactieve galblaas. Teveel vocht en suiker, vet en olie, alcohol en andere stimulantia en meer extreem yin voedsel zijn hier de oorzaak van.

Wanneer het buitenste gedeelte van het oor een abnormaal rode kleur heeft, behalve na hevige lichamelijke activiteit of na buiten geweest te zijn in flink koud weer, wijst dat op miltstoornissen.
Als de hele neus, niet enkel de tip (zoals bij hartproblemen), roodachtig verkleurt door uitzetting van de haarvaten, wijst dat op milt- en lymfemoeilijkheden.

Diagnose van de pancreas
Vooral twee gebieden geven de conditie van de pancreas weer: het bovenste neusbrug-gedeelte en de buitenkant van de slapen.

Zwellingen, verkleuringen of andere abnormale dingen wijzen op pancreas- en vaak ook miltverstoringen.
Een donkere kleur betekent overbelasting van de pancreas en eliminatie van een exces aan suikers zoals rietsuiker, honig, siroop, chocolade, fruit enzomeer. Rode puistjes en vlekken in dit gebied komen van een exces aan suiker, zoetigheid en fruit. Witgele puistjes worden veroorzaakt door vet en olie, zowel van dierlijke als van plantaardige oorsprong, evenals door zuivelproducten. Donkere vlekken en pukkels komen van exces zoetigheid of van zout en meelproducten. Moedervlekken hier worden veroorzaakt door teveel dierlijke producten en vet en wijzen op een overaktieve milt en pancreas. Een licht groenige tint, samen met een witachtige, roodachtige of donkere, vette, olieachtige huid in deze gebieden wijst op de ontwikkeling van panereaskanker.

Blaren op de ogen kunnen ook wijzen op tumors in de pancreas. Een blauwgrijze kleur in de middengebieden van het oogwit wijst op kankerontwikkeling in de pancreas.
Haargroei tussen de wenkbrauwen boven de neusbrug wijst op overeten van de moeder van die persoon. Zuivel en dierlijk vet tijdens de derde en vierde maand van de zwangerschap zijn oorzaak van latere pancreas-, milt- en levermoeilijkheden, vooral als die persoon later vlees, gevogelte, eieren, zuivel, olie en vet voedsel gebruikt.
Een olieachtige huid wijst meestal op pancreasmoeilijkheden. Een gelige verkleuring van de huid wijst op moeilijkheden bij de galvorming.

Vlezig
Een goede aarde-energie is erg belangrijk voor de 'weelde' van de sexuele organen bij de vrouw en het goed regelen van de ovulatie. Ook de vlezigheid van het lichaam wordt sterk bepaald door een actieve aarde-energie, die de eigenschap heeft voedselenergie te condenseren tot de vlezige materie van het lichaam.
De aarde-energie is één van de meest gebalanceerde stadia in de cyclus van de energie. Ze heeft de capaciteit om gegrond'te zijn, 'geaard'.

Dit omvat niet alleen stabiliteit maar ook zich goed weten te behelpen of te redden, de capaciteit tot bestendige volharding.
Als de aarde-energie sterk is in het lichaam heeft men het vermogen tot mededogen, bedachtzame overweging, zelfcontrole en het gevoel dat men een bestendige koers heeft in het leven. Het gevoel zichzelf te kunnen handhaven maakt het voor een individu mogelijk om mild te geven aan de anderen vermits men niet twijfelt aan zijn eigen capaciteit. Als deze energie geblokkeerd geraakt of stagneert verwekt dat negatief denken en een vernietigende houding. Bij gebrek aan aarde-energie komt eerst een groeiend gevoel van zelfmedelijden, waarbij men denkt niet te kunnen beantwoorden aan wat men van hem vraagt. Men heeft nog wel dromen, maar geen energie om ze waar te maken.

Verwonderd over het leven
Men geraakt gevangen in een cyclus van mislukkingen en men gaat energie zoeken bij anderen, men zoekt medelijden. Deze personen klagen over hun gezondheidstoestand, hun onvermogen om hun noden te bevredigen en de ongevoeligheid van de wereld rondom hen. Ze voelen zich het slachtoffer. In hun relatie met anderen voeten ze zich gefrustreerd. Vermits ze constant geruststelling zoeken worden anderen ongeduldig en vermijden contact met hen. Omdat ze echter oprecht warmte en diep contact verlangen met anderen krijgen ze wantrouwige gedachten en worden ze argwanig en ze denken dat iedereen hypocriet is.

Uiteindelijk wordt het jaloersheid en het gevoel van martelaarschap.
De spieren worden slapjes, vooral in de benen.

Vrouwen verzamelen gewicht in dijen en heupen. Vooral in het gezicht valt de slapte van de spieren op, er is geen scherpe omlijning en er komt een slome gelaatsuitdrukking. Het gebied van de slapen wordt wat opgeblazen en ze worden lichtjes gelig. De gebaren worden niet meer afgewerkt. De handen lijken zwaar en verliezen hun bevallige expressie. De stem verzwakt vaak op 't einde. Deze mensen zuchten vaak en piekeren onophoudelijk.

Wordt door een juister voedselpatroon en leefwijze de aarde-energie weer vitaal, dan komt er opnieuw helder denken bij deze mensen, gepaard gaande met blijvende verwondering over hoe wonderbaarlijk dit leven op aarde wel is.