Gezondheid & natuur

Voeding voor lichaam en ziel

Luc De Cuyper

Uit het niets draaide hij zich naar mij toe en zei: "Ik kan mij niet eens voorstellen hoe mijn leven er nu zou uitzien als ik niet met deze manier van leven begonnen was. De laatste twintig jaar zijn er in mij kwaliteiten naar boven gekomen waarvan ik niet wist dat ik ze had." Een ongewone uitspraak van een tachtigjarige man na een shiatsu-behandeling. Misschien niet zo vreemd gezien de feiten. Ik ken hem al tientallen jaren en weet hoezeer hij veranderd is.

Wat wil je in je leven?
De meesten van ons leven met de innerlijke negatieve resonantie van gewichtige vragen die binnenin ons weergalmt zoals de achtergrondmuziek in de supermarkt. Ze is er altijd. Je vindt ze niet speciaal mooi maar het enige wat je kan doen is ze negeren. Maar dat creëert een tegenstrijdigheid want een deel van jou weet dat ze daar is terwijl een ander deel ze ontkent. Mijn vriend gelooft dat zijn ziekte en streven naar gezondheid hem in contact gebracht hebben met zijn innerlijke zelf. Hij is daar blij om want dat was de aanleiding om een andere manier te zoeken om met zijn problemen om te gaan.

Als men je zou vragen: "Wat wil je in je leven?", wat zou je antwoorden? Veel mensen die ik deze vraag gesteld heb kunnen er niet op antwoorden. Ze hebben geen sleutels. Ik heb al lange lijsten gehoord van dingen die ze niet willen. Bijvoorbeeld ziekte of een tumor, of een huwelijk, of schulden of problemen met de kinderen, of hun huidige job. Degenen die denken dat ze weten wat ze willen vragen meer geld, of bezittingen, of zelfs tijd om tegemoet te komen aan hun spirituele noden. Maar in de toon van hun stem klinkt tekort. Het is meer een opsomming van wat ze niet willen dan een duidelijke intentie van wat ze wel willen. Mijn vraag is: wat wil je? Het is verbazend hoeveel strijd zo'n vraag oproept.

Je vibreert, je trekt aan
Als we ons een van de wetten van het universum herinneren die luidt "zoals je vibreert, zo trek je aan", dan zien we het dilemma waarin we ons bevinden. Wanneer we ons ongemak of onze pijn of ons gemis vibreren, dan trekken we meer van hetzelfde aan. Maar ik loop vooruit, we hebben het nog niet over energie gehad. Wel, ik zeg je, alles is energie, geloof me vrij. Of geloof Newton, die zei het ook al. Dus we zijn dingen aan het vibreren die we niet willen en door de wet van aantrekking kunnen we niet anders dan meer van hetzelfde aantrekken. Het lijkt wel een soap. De zaken gaan slecht en het wordt steeds erger, of dat is althans wat je kan veronderstellen als je de krant leest of TV kijkt.

Een stukje geschiedenis
Toen ik met macrobiotiek begon waren de meesten van ons die ermee begonnen geïnspireerd door altruïsme en het verlangen anderen te helpen. Je weet wel, proberen de wereld te verbeteren. Versta me niet verkeerd. Wij hadden ook onze fysieke, emotionele en spirituele problemen. We vonden alleen gemakkelijker om naar de grotere problemen buiten onszelf te kijken. Jawel, een afleidingsmanoeuver maar het was in harmonie met New Age principes, dus we voelden ons er goed bij.
Meer en meer zieke mensen raakten betrokken en hun verlangen naar gezondheid veroorzaakte een verschuiving weg van de theorie en ongrijpbare aspecten van de macrobiotiek naar praktische technieken die de gezondheid bevorderen. Met andere woorden, ze voelden zich beroerd en waren bang om te sterven en wilden technieken leren om te genezen. Kun je hen dat kwalijk nemen? Eenvoudig gezegd verschoof macrobiotiek van spirit naar materie. Waar we jarenlang gebleven zijn. En hier komt het probleem kijken.

De spirituele wereld
In de spirituele wereld is het moeilijk iets te bewijzen. Als je gevoelig bent en je ziet of voelt iets en je spreekt erover, en als degenen die luisteren het niet begrijpen, dan kan je altijd zeggen dat ze niet gevoelig genoeg zijn. Hoewel er waarheid in zit is het ook een prachtige manier om niets te hoeven bewijzen. Als mannen gebruiken we dezelfde techniek wanneer we naar sport kijken. Wanneer ons gevraagd wordt waarom we zoveel tijd verspillen aan dwaze recreatie, dan zeggen we dingen als 'ik bestudeer de strijd tussen goed en kwaad'. Op die manier denken we het verwijderen van de rommel te kunnen uitstellen, tenminste een tijdje.

Maar in de fysieke wereld is het gemakkelijk om de stand bij te houden. De persoon wordt beter of niet. Met zo'n nadruk op het fysieke is het veel gemakkelijker teleurgesteld te worden. Zoveel mensen hadden meer verwacht van de macrobiotiek. In essentie wilden ze volledige genezing zonder de omstandigheden en vibratie te veranderen die de toestand in de eerste plaats gecreëerd hadden. Maar in feite is teleurstelling niet zo slecht. Teleurstelling of om het even welke negatieve emotie stimuleert een verlangen naar meer en beter, wat leidt tot wat we allemaal willen: ons goed voelen.

K3
Is iets waardevol omdat de meerderheid de waarde ervan ziet? Ik denk dat iets populair is als mensen ervan houden, zoals K3 filmpjes en junk food, maar dat betekent niet dat het waarde heeft en bijgevolg duurzaam is. In twee Cubaanse ziekenhuizen waar ik lezingen gaf vertelde men me dat ze de patiënten aanraden vegetarisch te eten. Op mijn vraag of de patiënten dat dan ook deden, antwoordde men nee, "... ze vinden hun varkensvlees lekker." Moet het ziekenhuis ophouden aan te raden wat het gezond vindt?

Wat is er verkeerd aan emotie?
In het openbaar heeft de macrobiotiek nooit veel emotie getoond, behalve om anderen de schuld te geven of op fouten te wijzen. (Cynisch genoeg is dit een heel nuttige kwaliteit, ze neemt de focus weg van jezelf en richt het licht op het tekort van iemand anders. Ik ken een aantal mensen die deze kunst meesterlijk beheersten.) Je kreeg de indruk dat elke emotie yin is en dus slecht. Vergeet maar dat yin en yang duale uitdrukkingen zijn van één oneindigheid. Het maakt niet uit wat wie dan ook beweert, yin moet nog altijd tot elke prijs vermeden worden. Wacht even, ik weet dat je nu denkt dat zelfs ik nu niet geloof wat ik schrijf. Dat klopt maar velen handelden vroeger alsof het wel waar was en dat dient hetzelfde doel. Ongevraagde kritiek sluit de kanalen naar het hart. En wat is er trouwens verkeerd aan emotie? Is liefde geen emotie, en compassie, en wat met het vuur van passie zelf. Het vuur dat helderheid en betrokkenheid brengt. We gebruiken vuur om ons voedsel te koken, we zouden kunnen proberen een beetje meer vuur in ons leven te brengen.

Godsdienst en wetenschap
Ik zie de laatste jaren een verschuiving naar ontwaken, een beweging naar het kennen van de verbinding tussen lichaam en geest. Wat de macrobiotiek altijd al gezegd heeft, is in grote lijnen hetzelfde als wat godsdienst en wetenschap ook gezegd hebben: "Alle leven is het resultaat van de scheppende kracht sinds het begin der tijden." Het komt erop aan verbonden te zijn met de goddelijke hartslag van de natuur - de Scheppende Kracht. Als we verbonden zijn, voelen we ons goed (en worden we waarschijnlijk niet vaak ziek). Als we niet verbonden zijn, voelen we ons niet goed. We hebben zes zintuigen. De meesten van ons weten dat nog niet. We kennen de eerste vijf. Maar er is er nog een. Als we onze observaties beperken tot deze eerste vijf zintuigen, krijgen we een onvolledig beeld.

Ons zesde zintuig
Tot de microscoop uitgevonden werd, werd iedereen die beweerde dat er levende organismen waren kleiner dan een speldekop gek verklaard. Nu is het moeilijk je het leven voor te stellen zonder virussen, bacteriën en schimmels. De vijf zintuigen hebben grenzen. Jouw oren horen niet wat een hond hoort. De oren van de hond zijn efficiënter in het interpreteren van vibraties dan de jouwe. Onze vijf zintuigen interpreteren vibraties van licht, klank, druk en chemie. Maar we zien het zesde zintuig vaak over het oog. Het zesde zintuig dient als een volkomen betrouwbare gids voor ons. Het voegt iets toe aan de informatie van de andere zintuigen en tilt ze op naar een hoger niveau. Het zesde zintuig vertelt ons hoe we ons gedragen met betrekking tot om het even welk onderwerp. Het vertelt ons of we verbonden zijn met onze kern of bron, of niet. Dit zintuig voelen we als onze emoties. Ja, heel eenvoudig onze emoties. Hoe we ons voelen over een onderwerp, gedachte, ding, persoon. Herinner je je dat alles vibratie is. Emoties komen in twee smaken: emoties die goed voelen en emoties die niet goed voelen. Zeg jij me maar welke van de twee een vrije stroom van de levenskracht mogelijk maakt.

Contact met je hart
Nu meteen en in de toekomst zie ik macrobiotiek als het aanmoedigen van iedereen om je hart, de spreekbuis van je innerlijke gids, te verkennen en er in contact mee te zijn. Ik zie macrobiotische voeding een stevige basis leggen voor een sterk, gezond lichaam. Ik zie de niet-fysieke, niet-tastbare aspecten van de macrobiotiek onze spirit voeden; ons naar de rand van de ons bekende wereld brengen en verder laten gaan. In mijn visie worden tegenstellingen beschouwd als contrasten of verschillen. En contrast is essentieel om te scheppen. Contrasterende kwaliteiten die zich vermengen als yin en yang, zaadcel en eicel, negatieve en positieve ionen, en allemaal iets nieuws creëren dat nooit voordien bestond.
Ik zie mensen die verschillen omhelzen en het niet nodig vinden dat de verschillen verdwijnen of veranderen maar ze omhelzen om hun bestaan te vieren omwille van de diepe erkenning dat alles nodig is om verder te gaan en te evolueren. Ik zie vreugde het speelterrein zijn waarop vrijheid en groei afwisselen in het leven van mensen, altijd met waardering van dit natuurlijke ritme. Ik zie de glimlach van kinderen en onvoorwaardelijke liefde omdat er zo'n kennis over en verbinding met het oneindige is dat grenzen geen doel dienen. Ik zie mensen hun dagelijks bestaan doorbrengen in wat vroeger als strijd beschouwd werd en vanuit een niet geïnformeerd gezichtspunt nog altijd strijd lijkt maar het niet is. Het is het scheppende proces, dat verschillende opties neemt en ze mengt tot iets nieuws dat ongelooflijke hoeveelheden energie vrijmaakt, die ervaren worden als liefde en compassie.

Geluk als levensdoel
Ik zie vrienden naar binnen kijken voor spirituele oplossingen voor de uitdagingen van het leven en naar elkaar voor technische informatie. Toen hem gevraagd werd naar de betekenis van het leven, antwoordde de veertiende Dalai Lama van Tibet: "Ik geloof dat het eigenlijke doel van ons leven is geluk te zoeken... de eigenlijke beweging van ons leven is in de richting van geluk. Ik geloof dat geluk bereikt kan worden door de geest te trainen... door een zekere innerlijke discipline tot stand te brengen, kunnen we onze houding transformeren... dan begin je geleidelijk die factoren uit te schakelen die lijden veroorzaken en die te cultiveren die leiden tot geluk." Wat leidt tot geluk? Het antwoord is eenvoudig, die dingen die goed voelen, op lange termijn.

Mijn getransformeerde tachtigjarige vriend heeft betekenis ontdekt in zijn leven. Hij heeft zijn aanvankelijke beperkingen overwonnen en is verdergegaan naar werelden die hij zich tevoren niet had kunnen voorstellen. Het feit is dat hij ze zich nu wel kan voorstellen, misschien is dat het geheim. Zolang we onze verbeelding creatief gebruiken zijn we vrij. Ik zie macrobiotiek dienst doen als een vlam voor onze verbeelding, die ons aanwakkert het leven te creëren dat we altijd gewild hebben omdat we de helderheid hebben te weten wat we willen.

Luc De Cuyper
Geïnspireerd op een artikel van Patrick McCarty, verschenen in Macrobiotics Today, juli/augustus '99